Geschiedenis

Aan de voet van de Posbank ligt het landgoed Heuven. Het landgoed was al bekend in de veertiende eeuw en heette toen 'Goet thoe Hoeven'. De bestaande vorm kreeg het nadat Jacobus Willem Wurfbain, een welgestelde Amsterdamse bankier, het in 1856 kocht. Samen met aangrenzende gronden toverde hij het om tot een romantische buitenplaats. Het had alle elementen in zich die zo typerend zijn voor een landgoed. Een parkbos met zeldzame bomen, een landhuis, verschillende bijgebouwen akkers, weiden en boerderijen en dit alles op een voor Nederland unieke locatie.

Helaas is het statige landhuis verdwenen. Het is tussen 1858 en 1860 gebouwd naar een ontwerp van de destijds vooraanstaande Amsterdamse architect MG. Tetar van Elven. De oorspronkelijke locatie van het huis, met adembenemend uitzicht op het IJsseldal en tot in Duitsland is nog goed terug te vinden. Na het overlijden van zijn vader betrok Jan Gerard Wurfbain het landhuis. Hij kocht voor zijn dochter Catharina het 'Noorse huisje', dat nog op het terrein staat. Catharina, beter bekend als juffrouw Wurfbain, kreeg later het beheer over Heuven. In 1939 liet zij het landhuis afbreken. Zij bleef tot haar dood in 1979 in het Noorse huisje wonen en is op het landgoed begraven.